Deklaracja dostawcy będzie miała coraz większe znaczenie w obrocie międzynarodowym. Nowe rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/1183 zmienia przepisy dotyczące dokumentowania preferencyjnego pochodzenia towarów. Dla importerów, eksporterów, producentów i firm handlowych oznacza to konieczność dokładniejszego zbierania danych o towarach, materiałach, kraju pochodzenia i zastosowanych regułach pochodzenia.

W tym artykule wyjaśniamy prostym językiem, czym jest deklaracja dostawcy, po co jest potrzebna, jakie zmiany wprowadza nowe rozporządzenie oraz od kiedy firmy powinny przygotować się do nowych obowiązków.

Czym jest deklaracja dostawcy?

Deklaracja dostawcy to dokument, w którym dostawca potwierdza swojemu klientowi, czy dany towar posiada preferencyjne pochodzenie.

Ma to znaczenie wtedy, gdy towar jest później eksportowany poza Unię Europejską, a eksporter chce wystawić dokument lub oświadczenie o pochodzeniu. Dzięki temu importer w kraju przeznaczenia może skorzystać z obniżonej albo zerowej stawki cła, jeżeli pozwala na to odpowiednia umowa handlowa.

Przykład:

Polska firma kupuje komponenty od dostawcy z Unii Europejskiej. Następnie produkuje z nich wyrób gotowy i eksportuje go do Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Norwegii albo innego kraju, z którym UE ma umowę preferencyjną. Aby prawidłowo potwierdzić preferencyjne pochodzenie towaru, eksporter powinien posiadać odpowiednie dokumenty. Jednym z takich dokumentów jest właśnie deklaracja dostawcy.

Dlaczego deklaracja dostawcy jest ważna?

Deklaracja dostawcy nie jest zwykłą formalnością handlową. Jest to dokument, który może mieć bezpośredni wpływ na zastosowanie preferencyjnej stawki cła.

Jeżeli dostawca błędnie potwierdzi pochodzenie towaru, eksporter może wystawić nieprawidłowy dowód pochodzenia. W konsekwencji importer w kraju przeznaczenia może niesłusznie skorzystać z preferencji celnej.

Skutki mogą pojawić się dopiero po czasie, np. podczas kontroli celnej. Organ celny może wtedy zakwestionować preferencję i zażądać zapłaty zaległego cła.

Dlatego deklaracja dostawcy powinna być wystawiana świadomie, na podstawie rzeczywistych danych, a nie automatycznie.

Nowe rozporządzenie UE 2026/1183 – o co chodzi?

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/1183 z dnia 2 czerwca 2026 r. zmienia rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2447, czyli przepisy wykonawcze do Unijnego Kodeksu Celnego.

Zmiany dotyczą między innymi zasad dokumentowania preferencyjnego pochodzenia towarów.

W praktyce nowe przepisy pokazują kierunek, w którym idzie Unia Europejska: deklaracja dostawcy ma być bardziej szczegółowa, bardziej uporządkowana i lepiej przygotowana do elektronicznego przetwarzania danych.

Dotychczas wiele firm stosowało prostą formułę oświadczenia. Po zmianach coraz większe znaczenie będą miały konkretne dane: kto jest dostawcą, kto jest odbiorcą, jakiego towaru dotyczy deklaracja, jaki jest kod HS/CN, jaka jest umowa preferencyjna, jaki kraj pochodzenia wskazano, według jakich reguł ustalono pochodzenie i czy zastosowano kumulację.

Najważniejsze daty – od kiedy zmienia się deklaracja dostawcy?

W przypadku rozporządzenia UE 2026/1183 trzeba rozróżnić trzy daty.

23 czerwca 2026 r. – wejście rozporządzenia w życie

Rozporządzenie wchodzi w życie 23 czerwca 2026 r.

Nie oznacza to jednak, że od tego dnia każda deklaracja dostawcy musi być wystawiana według nowego modelu. To data formalnego wejścia aktu prawnego w życie.

Dla firm jest to sygnał, że trzeba rozpocząć przygotowania do nowych zasad.

23 grudnia 2027 r. – rozpoczęcie stosowania większości przepisów

Od 23 grudnia 2027 r. rozporządzenie będzie zasadniczo stosowane.

To pierwszy ważny termin praktyczny. Firmy powinny do tego czasu sprawdzić swoje procedury, wzory dokumentów i sposób pozyskiwania danych od dostawców.

23 czerwca 2028 r. – kluczowe zmiany dotyczące deklaracji dostawcy

Od 23 czerwca 2028 r. będą stosowane wybrane odroczone przepisy, w tym najważniejsze zmiany dotyczące nowego modelu deklaracji dostawcy.

To właśnie ta data jest najważniejsza dla firm, które wystawiają albo przyjmują deklaracje dostawcy.

Czy deklaracja dostawcy zmienia się już od 23 czerwca 2026 r.?

Nie. Od 23 czerwca 2026 r. nie trzeba jeszcze zmieniać stosowanego wzoru deklaracji dostawcy.

Dotychczasowe zasady nie znikają z dnia na dzień. Najważniejsze zmiany dotyczące nowego modelu deklaracji będą stosowane dopiero od 23 czerwca 2028 r.

Nie oznacza to jednak, że warto czekać do ostatniego momentu. Dla wielu firm będzie to zmiana organizacyjna, a nie tylko zmiana jednego formularza.

Trzeba będzie ustalić:

• kto w firmie odpowiada za deklaracje dostawcy,
• skąd firma bierze dane o pochodzeniu,
• czy dostawcy przekazują prawidłowe informacje,
• czy towary rzeczywiście spełniają reguły pochodzenia,
• czy dokumenty są archiwizowane i możliwe do okazania podczas kontroli.

Deklaracja dostawcy — nowe typy SDS i SDM

Nowy załącznik 22-15 wprowadza bardziej uporządkowany podział deklaracji dostawcy. W praktyce rozróżnia się dwa podstawowe kryteria.

Po pierwsze, trzeba ustalić, czy deklaracja dostawcy dotyczy jednej konkretnej przesyłki, czy wielu przesyłek takich samych towarów.

Po drugie, trzeba wskazać, czy towary posiadają preferencyjne pochodzenie, nie posiadają preferencyjnego pochodzenia, czy deklaracja obejmuje jednocześnie towary z pochodzeniem preferencyjnym i bez takiego pochodzenia.

W nowym modelu pojawiają się oznaczenia:

• SDS — deklaracja dla jednej przesyłki,
• SDM — deklaracja dla wielu przesyłek.

Dodatkowe oznaczenie cyfrowe wskazuje, jakiego rodzaju towarów dotyczy deklaracja:

• 1 — towary posiadające preferencyjne pochodzenie,
• 2 — towary nieposiadające preferencyjnego pochodzenia,
• 3 — towary mieszane, czyli część towarów posiada preferencyjne pochodzenie, a część nie.

Dla firm oznacza to, że deklaracja dostawcy będzie musiała jasno wskazywać, czego dotyczy. Nie powinno być sytuacji, w której dokument jest ogólny i nie wiadomo, czy obejmuje jedną dostawę, wiele dostaw, towary pochodzące czy towary bez pochodzenia preferencyjnego.

Deklaracja dostawcy — praktyczne znaczenie kodów SDS i SDM

Przykład:

Jeżeli dostawca wystawia dokument tylko do jednej faktury i wszystkie towary z tej faktury posiadają preferencyjne pochodzenie, będzie to deklaracja typu SDS1.

Jeżeli dostawca regularnie dostarcza temu samemu klientowi te same towary przez określony okres i towary te posiadają preferencyjne pochodzenie, będzie to deklaracja typu SDM1.

Jeżeli natomiast jedna dostawa obejmuje towary, z których część ma preferencyjne pochodzenie, a część nie, właściwa będzie kategoria SDS3.

Jakie dane powinna zawierać deklaracja dostawcy?

Nowa deklaracja dostawcy będzie oparta na bardziej szczegółowych danych. W praktyce dokument powinien zawierać przede wszystkim:

• dane dostawcy,
• dane odbiorcy,
• rodzaj deklaracji,
• datę wystawienia,
• okres obowiązywania,
• opis towaru,
• numer indeksu lub numer materiału,
• kod HS/CN, jeżeli jest potrzebny,
• status pochodzenia,
• kraj lub obszar pochodzenia preferencyjnego,
• właściwą umowę preferencyjną,
• ramy prawne pochodzenia, jeżeli dla danego kierunku istnieje więcej niż jeden zestaw reguł,
• zastosowaną regułę lub kryterium pochodzenia,
• informację o kumulacji,
• informację o rozróżnieniu księgowym,
• oświadczenie dostawcy o odpowiedzialności za prawidłowość danych.

Najważniejsze jest to, że deklaracja dostawcy powinna pozwalać powiązać konkretny towar z konkretnym dokumentem i konkretną regułą pochodzenia.

Opis typu „części”, „akcesoria”, „elementy metalowe” albo „komponenty” może być niewystarczający.

Deklaracja dostawcy — trzeba wskazać nie tylko kraj pochodzenia

W praktyce bardzo ważna jest jedna zmiana: nowa deklaracja dostawcy powinna wskazywać nie tylko to, czy towar posiada preferencyjne pochodzenie, ale również na jakiej podstawie to pochodzenie zostało ustalone.

Dla wielu firm dotychczas wystarczające wydawało się wpisanie w deklaracji: „towary pochodzą z UE”. Po zmianach takie ogólne stwierdzenie może być niewystarczające.

W deklaracji trzeba będzie wskazać m.in.:

• czy towar ma preferencyjne pochodzenie,
• jaki jest kraj, obszar albo grupa krajów pochodzenia preferencyjnego,
• jaka umowa preferencyjna ma zastosowanie,
• według jakich reguł pochodzenia ustalono pochodzenie,
• jakie kryterium pochodzenia zostało spełnione.

Dlaczego to jest ważne?

Towar może mieć preferencyjne pochodzenie UE w handlu z jednym krajem, ale nie musi automatycznie spełniać reguł pochodzenia dla innej umowy. Każda umowa preferencyjna może mieć własne reguły pochodzenia.

Przykład:

Towar może spełniać reguły preferencyjnego pochodzenia w handlu UE–Wielka Brytania, ale nie oznacza to automatycznie, że spełnia reguły dla handlu z Koreą Południową, Japonią albo państwami objętymi systemem PEM.

Dlatego deklaracja dostawcy nie powinna być wystawiana ogólnie „na wszystkie kraje”, jeżeli dostawca nie sprawdził, czy towar rzeczywiście spełnia reguły dla każdego z tych kierunków.

Deklaracja dostawcy a obszar PEM — co to oznacza?

W nowych zasadach pojawia się również odniesienie do obszaru PEM. Dla wielu firm może to brzmieć technicznie, dlatego warto wyjaśnić, o co chodzi.

PEM to skrót od paneurośródziemnomorskich reguł pochodzenia. Jest to system reguł stosowany w handlu pomiędzy Unią Europejską oraz wybranymi krajami partnerskimi z obszaru europejskiego i śródziemnomorskiego.

W praktyce PEM może mieć znaczenie np. przy handlu z takimi krajami jak Szwajcaria, Norwegia, Islandia, Liechtenstein, Turcja, państwa Bałkanów Zachodnich, Ukraina, Gruzja, Mołdawia czy część państw basenu Morza Śródziemnego.

Najprościej mówiąc: PEM określa, kiedy towar można uznać za pochodzący i kiedy można skorzystać z preferencyjnej stawki cła w handlu z krajami objętymi tym systemem.

Dlaczego to jest ważne?

Ponieważ w obszarze PEM funkcjonowały różne zestawy reguł pochodzenia. Dla przedsiębiorcy oznacza to, że nie zawsze wystarczy napisać w deklaracji: „towar ma pochodzenie UE”. Trzeba będzie wskazać, według których zasad to pochodzenie zostało ustalone.

W nowym modelu deklaracji dostawcy trzeba będzie wskazać, według których zasad PEM ustalono pochodzenie:

• 1 — Konwencja PEM,
• 2 — przejściowe reguły pochodzenia PEM,
• 3 — Konwencja PEM i przejściowe reguły pochodzenia PEM, czyli sytuacja, w której możliwe jest zastosowanie obu systemów.

Jeżeli w deklaracji nie zostanie wskazane, które reguły PEM zastosowano, domyślnie przyjmowane będzie, że zastosowano Konwencję PEM.

Przykład:

Polska firma sprzedaje towar do Szwajcarii. Jeżeli chce potwierdzić preferencyjne pochodzenie towaru, musi sprawdzić, według których reguł PEM towar spełnia warunki pochodzenia. Nie wystarczy samo ogólne wskazanie „UE”, jeżeli deklaracja ma być później wykorzystana jako podstawa do preferencji celnej.

W praktyce warto więc unikać ogólnych zapisów i jasno wskazywać, czy pochodzenie ustalono według Konwencji PEM, przejściowych reguł PEM, czy obu systemów.

Przykład deklaracji dostawcy dla towaru pochodzącego z UE

Polski producent sprzedaje niemieckiemu klientowi części metalowe. Towary zostały wyprodukowane w Polsce i spełniają reguły preferencyjnego pochodzenia dla handlu UE–Wielka Brytania.

W takim przypadku deklaracja dostawcy może zawierać następujące dane:

Rodzaj deklaracji: SDM1, jeżeli obejmuje wiele dostaw tych samych towarów
Dostawca: polska firma produkcyjna
Odbiorca: niemiecki kontrahent
Towar: część metalowa, indeks 12345
Kod HS/CN: 7326
Pochodzenie preferencyjne: Unia Europejska
Umowa preferencyjna: UE–Wielka Brytania
Ramy prawne pochodzenia: reguły pochodzenia wynikające z umowy UE–Wielka Brytania
Status: towar posiada preferencyjne pochodzenie
Okres ważności: od 1 stycznia 2028 r. do 31 grudnia 2028 r.

Taka deklaracja dostawcy może być następnie wykorzystana przez niemieckiego odbiorcę, jeżeli eksportuje towar albo wyrób gotowy do Wielkiej Brytanii i musi udokumentować preferencyjne pochodzenie.

Przykład deklaracji dostawcy dla jednej dostawy

Polski dostawca sprzedaje klientowi jednorazową partię towaru. Towar posiada preferencyjne pochodzenie UE, a deklaracja dotyczy tylko jednej faktury.

W takiej sytuacji właściwy będzie typ SDS1, czyli deklaracja dla jednej przesyłki towarów posiadających preferencyjne pochodzenie.

Przykładowe dane:

Rodzaj deklaracji: SDS1
Faktura: FV/01/2028
Towar: element stalowy, indeks ST-458
Kod HS/CN: 7326
Pochodzenie preferencyjne: Unia Europejska
Umowa preferencyjna: UE–Wielka Brytania
Ramy prawne pochodzenia: reguły pochodzenia wynikające z umowy UE–Wielka Brytania
Status: towar posiada preferencyjne pochodzenie

Taki dokument będzie dotyczył tylko tej konkretnej dostawy. Jeżeli kolejne dostawy mają być również objęte deklaracją, dostawca powinien rozważyć deklarację dla wielu przesyłek.

Przykład deklaracji dostawcy dla towaru bez pochodzenia preferencyjnego

Polska firma kupuje moduły elektroniczne z Chin, a następnie sprzedaje je klientowi w Unii Europejskiej. Towary nie zostały w Polsce ani w UE przetworzone w sposób wystarczający do uzyskania preferencyjnego pochodzenia UE.

W takim przypadku dostawca nie powinien wystawiać deklaracji, że towar ma preferencyjne pochodzenie UE.

Możliwa jest natomiast deklaracja dostawcy, z której wynika, że towar nie posiada preferencyjnego pochodzenia.

Przykładowe dane:

Rodzaj deklaracji: SDS2 albo SDM2, w zależności od tego, czy deklaracja dotyczy jednej dostawy, czy wielu dostaw
Towar: moduł elektroniczny
Kraj pochodzenia: Chiny
Status preferencyjny: brak preferencyjnego pochodzenia UE
Informacja dla odbiorcy: towar nie może być traktowany jako materiał pochodzący z UE przy dalszym ustalaniu pochodzenia preferencyjnego.

To bardzo ważne. Jeżeli odbiorca błędnie potraktuje chiński komponent jako materiał unijny, może nieprawidłowo ustalić pochodzenie wyrobu gotowego.

Przykład deklaracji dostawcy dla dostawy mieszanej

Może się zdarzyć, że jedna faktura albo jedna dostawa obejmuje towary o różnym statusie pochodzenia. Część towarów posiada preferencyjne pochodzenie, a część go nie posiada.

Przykład:

Dostawca sprzedaje klientowi zestaw komponentów. Część komponentów została wyprodukowana w UE i spełnia reguły preferencyjnego pochodzenia. Pozostałe komponenty zostały sprowadzone z Chin i nie zostały wystarczająco przetworzone w UE.

W takim przypadku deklaracja dostawcy powinna jasno wskazywać, które pozycje posiadają preferencyjne pochodzenie, a które go nie posiadają.

Jeżeli deklaracja dotyczy jednej dostawy, będzie to typ SDS3. Jeżeli dotyczy wielu dostaw w określonym czasie, będzie to typ SDM3.

Przykładowe ujęcie:

Taki podział jest bardzo ważny, ponieważ odbiorca nie może traktować całej dostawy jako pochodzącej, jeżeli tylko część towarów spełnia reguły pochodzenia.

Przykład deklaracji dostawcy przy produkcji z różnych komponentów

Polska firma produkuje urządzenie z części unijnych oraz komponentów pochodzących z Chin, Tajwanu i USA. Gotowy produkt ma być eksportowany do kraju, z którym Unia Europejska ma umowę preferencyjną.

W takiej sytuacji deklaracja dostawcy nie powinna być wystawiana automatycznie.

Najpierw trzeba sprawdzić konkretną regułę pochodzenia dla danego wyrobu. Reguła może wymagać:

• zmiany klasyfikacji taryfowej,
• określonego procesu produkcji,
• limitu wartości materiałów niepochodzących,
• spełnienia dodatkowych warunków.

Przykład praktyczny:

Firma produkuje urządzenie elektryczne. Obudowa pochodzi z Polski, przewody z Niemiec, ale płytka elektroniczna pochodzi z Chin. Sama produkcja w Polsce może nie wystarczyć, jeżeli chińska płytka ma zbyt dużą wartość albo nie dochodzi do wymaganej zmiany klasyfikacji taryfowej.

W takim przypadku deklaracja dostawcy powinna być wystawiona dopiero po analizie reguł pochodzenia.

Długoterminowa deklaracja dostawcy

Długoterminowa deklaracja dostawcy obejmuje wiele dostaw takich samych towarów w określonym czasie.

Przykład:

Dostawca sprzedaje co miesiąc te same komponenty temu samemu klientowi. Zamiast wystawiać deklarację do każdej faktury osobno, może wystawić deklarację długoterminową.

Trzeba jednak pamiętać, że dostawca odpowiada za prawidłowość informacji przez cały okres obowiązywania deklaracji.

Jeżeli w trakcie roku zmieni się dostawca materiałów, kraj pochodzenia komponentów albo proces produkcji, towar może przestać spełniać reguły preferencyjnego pochodzenia.

Wtedy dostawca powinien poinformować odbiorcę, że deklaracja dostawcy nie jest już aktualna.

Uproszczony wzór deklaracji dostawcy po zmianach

Poniżej przedstawiamy uproszczony przykład. Nie jest to urzędowy formularz, ale praktyczny wzór pokazujący, jakie dane warto zbierać.

Deklaracja dostawcy – wzór praktyczny

1. Rodzaj deklaracji
SDS1 / SDS2 / SDS3 / SDM1 / SDM2 / SDM3.

2. Zakres deklaracji
Deklaracja dla jednej przesyłki / deklaracja dla wielu przesyłek.
Towary posiadające preferencyjne pochodzenie / towary nieposiadające preferencyjnego pochodzenia / towary mieszane.

3. Dostawca
Nazwa firmy:
Adres:
Numer EORI / NIP / VAT UE:
Osoba kontaktowa:

4. Odbiorca
Nazwa firmy:
Adres:
Numer EORI / NIP / VAT UE:
Osoba kontaktowa:

5. Okres obowiązywania deklaracji
Data wystawienia:
Deklaracja ważna od:
Deklaracja ważna do:

6. Towary objęte deklaracją
Numer pozycji:
Nazwa towaru:
Numer indeksu / numer materiału:
Kod HS/CN:
Numer faktury / dokumentu dostawy:

7. Status i podstawa pochodzenia
Towar posiada preferencyjne pochodzenie: tak / nie.
Kraj, obszar albo grupa krajów pochodzenia preferencyjnego:
Umowa preferencyjna:
Ramy prawne pochodzenia, jeżeli mają zastosowanie:
Zastosowana reguła lub kryterium pochodzenia:
W przypadku PEM: Konwencja PEM / przejściowe reguły PEM / oba systemy:

8. Kumulacja
Czy zastosowano kumulację: tak / nie.
Jeżeli tak: z jakim krajem lub obszarem:

9. Rozróżnienie księgowe
Czy zastosowano rozróżnienie księgowe: tak / nie.

10. Oświadczenie dostawcy
Dostawca oświadcza, że informacje zawarte w niniejszej deklaracji są prawidłowe i kompletne oraz że posiada dokumenty potwierdzające status pochodzenia towarów.

Dostawca zobowiązuje się poinformować odbiorcę, jeżeli deklaracja okaże się nieprawidłowa albo przestanie mieć zastosowanie do całości lub części towarów.

Dostawca zobowiązuje się udostępnić właściwym organom celnym dokumenty potwierdzające prawidłowość deklaracji, jeżeli zostanie o to poproszony.

Miejsce i data:
Imię, nazwisko i stanowisko osoby upoważnionej:
Podpis:

Najczęstsze błędy przy deklaracjach dostawcy

Najczęstsze błędy, które pojawiają się w praktyce, to:

• wpisywanie pochodzenia UE bez analizy,
• stosowanie zbyt ogólnego opisu towaru,
• brak kodu HS/CN,
• brak wskazania właściwej umowy preferencyjnej,
• brak wskazania ram prawnych pochodzenia, jeżeli są wymagane,
• brak wskazania właściwego systemu PEM, jeżeli deklaracja dotyczy obszaru PEM,
• obejmowanie deklaracją zbyt szerokiej grupy krajów,
• wystawianie deklaracji na towary handlowe z Chin jako towary unijne,
• brak dokumentów potwierdzających pochodzenie,
• nieuwzględnianie zmian w dostawach materiałów,
• automatyczne przedłużanie deklaracji długoterminowych bez weryfikacji,
• brak rozróżnienia między towarami posiadającymi i nieposiadającymi preferencyjnego pochodzenia.

Każda deklaracja dostawcy powinna być możliwa do obrony podczas kontroli.

Co powinien zrobić eksporter?

Eksporter powinien sprawdzić, czy posiada prawidłowe deklaracje od swoich dostawców.

Jeżeli eksporter wystawia oświadczenie o pochodzeniu albo wnioskuje o dokument preferencyjny, musi mieć dowody potwierdzające, że towar spełnia reguły pochodzenia.

W praktyce warto:

• zebrać aktualne deklaracje dostawcy,
• sprawdzić, czy obejmują właściwe towary,
• sprawdzić okres obowiązywania deklaracji,
• ustalić, dla jakich krajów można stosować preferencję,
• przeanalizować reguły pochodzenia dla swoich produktów,
• przygotować procedurę kontroli deklaracji od dostawców,
• rozdzielać towary pochodzące i niepochodzące, jeżeli występują w jednej dostawie,
• sprawdzać, czy w przypadku PEM wskazano właściwy system reguł.

Co powinien zrobić importer?

Importer powinien pamiętać, że korzystanie z preferencyjnej stawki cła wymaga odpowiednich dokumentów.

Jeżeli importer otrzymuje od kontrahenta dokument pochodzenia, powinien upewnić się, że dokument dotyczy właściwego towaru i został wystawiony prawidłowo.

Nie każda informacja od sprzedawcy oznacza automatycznie prawo do preferencji celnej.

Co powinien zrobić dostawca?

Dostawca powinien przygotować się do dokładniejszego dokumentowania pochodzenia.

Przed wystawieniem deklaracji warto sprawdzić:

• z jakich materiałów powstał towar,
• skąd pochodzą komponenty,
• jaki jest kod HS/CN towaru,
• jaka reguła pochodzenia ma zastosowanie,
• jaka umowa preferencyjna ma zastosowanie,
• czy dla danego kierunku występuje więcej niż jeden zestaw reguł pochodzenia,
• czy deklaracja dotyczy obszaru PEM,
• czy użyto materiałów niepochodzących,
• czy zastosowano kumulację,
• czy firma posiada dokumenty potwierdzające deklarację,
• czy deklaracja ma dotyczyć jednej dostawy, czy wielu dostaw,
• czy wszystkie towary w deklaracji mają taki sam status pochodzenia.

Dostawca powinien pamiętać, że deklaracja dostawcy oznacza odpowiedzialność za prawidłowość przekazanych informacji.

Podsumowanie

Nowe rozporządzenie UE 2026/1183 nie oznacza, że od 23 czerwca 2026 r. każda firma musi natychmiast zmienić stosowany wzór deklaracji.

Najważniejsze daty są następujące:

Nie wystarczy już ogólne potwierdzenie, że towar ma pochodzenie UE. Coraz większe znaczenie będzie miało wskazanie, dla jakiej umowy preferencyjnej, według jakich reguł i na podstawie jakich danych ustalono pochodzenie.

Firmy powinny już teraz sprawdzić swoje procedury, wzory dokumentów i sposób pozyskiwania informacji od dostawców. Im wcześniej zostanie to uporządkowane, tym mniejsze ryzyko problemów podczas eksportu, importu lub kontroli celnej.

Źródła

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2026/1183
https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/?uri=OJ:L_202601183

Komunikat PUESC / Ministerstwa Finansów dotyczący zmian w przepisach celnych
https://puesc.gov.pl/aktualnosci?p_p_id=seaplfptlnewspublisher_WAR_seaplfptlnewspublisher&p_p_lifecycle=0&_seaplfptlnewspublisher_WAR_seaplfptlnewspublisher_action=showArticle&_seaplfptlnewspublisher_WAR_seaplfptlnewspublisher_articleId=772368741

Informacje Komisji Europejskiej o Unijnym Kodeksie Celnym
https://taxation-customs.ec.europa.eu/customs/union-customs-code_en

Informacje Komisji Europejskiej o PEM
https://taxation-customs.ec.europa.eu/customs/international-affairs/pan-euro-mediterranean-cumulation-and-pem-convention_en